ภาคสี่: ฤดูหนาว
จากแม่น้ำน้อยถึงริมฝั่งโขง
อาจเป็นเรื่องบังเอิญ เมื่อฉันได้พบเธอ หญิงสาวผู้เดินทางมาจากแม่น้ำน้อย
เธอก็มิได้ต่างจากฉันมากนัก แม้จะเป็นช่วงเวลาไม่นาน ที่เธอได้ใช้ชีวิตวัยเยาว์อยู่ในหมู่บ้านริมฝั่งน้ำแห่งความทรงจำของฉัน หากทว่า เธอกลับจดจำเรื่องราวในครั้งเก่าก่อน และเปิดเผยให้ฉันได้มีส่วนร่วมรับรู้ การมาเยือนของเธอ ได้นำฉันกลับไปสู่สายน้ำแห่งอดีตอีกครั้ง
ในร้านกาแฟเล็กๆ ริมฝั่งแม่น้ำโขง เรานั่งอยู่ด้วยกันในค่ำคืนแห่งแสงจันทร์ สนทนาแลกเปลี่ยนเรื่องราวในช่วงเวลาที่เราถอยห่างออกมาจากแม่น้ำน้อย เธอยังติดตามพ่อซึ่งเป็นตำรวจไปประจำตามที่ต่างๆ เธอค่อยๆ ห่างไกลออกจากแม่น้ำสายนั้นทุกขณะ คงเช่นเดียวกับฉัน ชีวิตนำพาเราไปสู่หนทางอันแตกต่าง เพื่อที่จะนำเรากลับมาอีกครั้ง นำเราย้อนกลับคืนสู่ความทรงจำอันสวยงาม
เช่นเดียวกับฉัน เธอเคยกลับไปเยือนสายน้ำแห่งนั้น แล้วพบว่า หลายสิ่งหลายอย่างแปรเปลี่ยนไป เหมือนที่ฉันไม่พบเห็นร่องรอยการเดินเรือในอดีต เมื่อถนนหนทางกลายเป็นเส้นทางสัญจรสู่เมืองใหญ่ ทุกสิ่งทุกอย่างกำลังสูญหายไป หลงค้างเพียงความทรงจำ
เธอมีความฝัน อยากกลับไปยังริมฝั่งแม่น้ำ และใช้ชีวิตอย่างเรียบง่ายในวิถีที่เธอเลือก ในขณะที่ความฝันของฉัน คือการได้ไปเยือนแม่น้ำสายต่างๆ และเลือกฝังชีวิตไว้ในอ้อมกอดของสายน้ำอันเงียบสงบ.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น