วันพฤหัสบดีที่ 20 มีนาคม พ.ศ. 2551

เสียงน้ำและความเงียบงัน ๔๙

ความรักมาเยือน

และแล้ว สายลมหนาวก็พัดผ่านเข้ามาอีกครั้ง ตามคำสัญญาลึกลับของนกพเนจร เมื่อฤดูกาลแห่งสายฝนพ้นผ่าน สายลมอ่อนหวานโชยพลิ้ว ต้นไม้ ใบหญ้าเริงร่า ผลิแตกดวงดอกสวยงาม สีสันในวันคืนใหม่ๆ กำลังคืบคลานเข้ามา สีสันแห่งดวงดอกไม้ สีสันบนลายปีกผีเสื้อ สีสันแห่งฤดูหนาว และสีสันแห่งความรัก

ยามเช้าอวลอยู่ด้วยละอองหมอกพร่างพราว สีขาว สดใสและฉ่ำเย็น แดดสาดแสงพริบพรายเหนือสายน้ำอวลอุ่น แม้ในค่ำคืนเหน็บหนาว ฉันยังสัมผัสถึงไออุ่นแห่งชีวิต ในแสงจันทร์สวยเศร้าของคืนแรม ในเสียงเพลงพลิ้วไหวของใบไม้ ในกลิ่นอันหอมหวานของดอกไม้ยามราตรี อวลอุ่นด้วยสายลมแห่งรัก

ทุกๆ ปี ฉันได้แต่เฝ้ารอให้ลมหนาวพัดผ่านมา ด้วยฉันรู้ว่า สายลมหนาวจะมาเยือนพร้อมด้วยปีกแห่งการโบยบิน ส่งเสียงพร่ำเพรียกให้เราได้ออกเดินทางค้นหาความหมายแห่งรัก

และยามที่สายลมหนาวพัดผ่านมา ความรักได้คลี่ปีกโอบคลุมร่างกายของฉันอีกครั้ง อวลอุ่นในครุ่นคำนึงถึงใครสักคน

ก่อนที่สายลมหนาวจะพัดผ่านเลยไป.

ไม่มีความคิดเห็น: