เจ้าผีเสื้อ
ในยามวันอันเงียบสงบ แสงแดดเอื้อความอบอุ่น แม้หลายวันมานี้อากาศจะหนาวเย็นลงอีกครั้ง
ฉันนั่งอ่านหนังสือ หากสายตาเพลินมองเจ้าผีเสื้อตัวใหญ่ มันบินวนเวียนไปมา ก่อนลงเกาะลงบนพื้นปูนกลางแดดอุ่น มันยกหัวขึ้นสูง ปลายปีกทั้งสองข้างแนบพื้น เพียงครู่หนึ่ง มันโผบินไปมาและลงเกาะบนพื้นอีกครั้ง วนเวียนอยู่เช่นนี้
โดยไม่รู้ตัว เมื่อฉันเริ่มสนใจอ่านหนังสืออีกครั้ง เจ้าผีเสื้อบินมาเกาะบนสันหนังสือที่ฉันกำลังถืออ่านอยู่ มันเกาะนิ่งหันหลังทำไม่รู้ไม่ชี้ ฉันสังเกตเห็นดอกดวงสีม่วงบนปีกสีน้ำตาลเทาของมัน ปลายปีกด้านบนมีจุดกลมสีขาวทั้งสองข้างราวดวงตาเล็กๆ ก่อนที่มันจะโผบินอีกครั้ง
มันยังบินวนเวียนไปมา เกาะตรงโน้นลงจับตรงนี้ และเมื่อฉันเริ่มอ่านหนังสืออีกครั้ง มันบินมาเกาะบนสันหนังสืออีกหน ราวกับมันไม่ต้องการให้ฉันละความสนใจไปจากมัน ฉันลอบสังเกตมันอีกครั้ง มองดูหนวดเล็กๆ ส่วนหัวของมันมีจุดเล็กๆ สีขาวเท่าปลายเข็ม ดวงตากลมโตกลืนหายไปกับสีน้ำตาลเทาของมัน จากนั้นมันจึงขยับปีกบินอีกครั้ง มันบินวนเวียนไปมา อยู่ในยามวันอันเงียบสงบเช่นนี้.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น