วันอังคารที่ 8 เมษายน พ.ศ. 2551

เสียงน้ำและความเงียบงัน ๕๗

ภาคห้า: ฤดูร้อน

ลมฤดูแล้ง
ช่างรวดเร็วเสียจริง ลมแล้งเดินทางมาถึงเร็วเสียจริง เพียงต้นเดือนกุมภาพันธ์ สายลมแล้งโชยผ่านมาเสียแล้ว

ยามบ่ายร้อนอบอ้าว แสงแดดสดกระจ่าง ท้องฟ้าเป็นสีน้ำเงินใส ฉันนอนเปล เพลินมองหมู่เมฆสีขาวหม่นๆ มอๆ แห่งฤดูร้อนเคลื่อนผ่านด้วยรูปร่างอันแตกต่าง ด้วยลีลาเริงระบำ

ลมร้อนโชยแผ่วผ่านผิวน้ำ หอบใบไม้หมุนวน ลอยคว้าง และหล่นร่วง เสียงสายลมไล่ระยอดไม้ ส่งเสียงซู่ซ่าเกรียวกราว กระชากใบไม้แห้งหล่นร่วงคว้างลอย ใบไม้หลากสีสัน เหลือง น้ำตาล เทา หล่นร่วง คว้างลอย พลิกพลิ้วเริงร่อนราวระบำผีเสื้อนับร้อยนับพันตัว เริงระบำแล้วร่วงหล่นอย่างงดงาม

สายลมแล้ง
ขว้างปาใบไม้
ผีเสื้อเริงระบำ.

ไม่มีความคิดเห็น: