ฤดูแห่งสายฝน
หลายวันมานี้ ฝนตกลงมาตลอดทั้งวันทั้งคืน ยามวันแทบไม่พบเห็นแสงแดด ค่ำคืนจึงเย็นยะเยือก
บรรยากาศครึ้มหม่นมัวตลอดทั้งวันคืน สายฝนโปรยลงมาเป็นช่วงๆ เสียงของแมลงดังมิได้ขาด เสียงเรือหางยาวแผดก้อง เสียงหัวเราะของเด็กๆ ดังมาจากอีกฟากฝั่งของลำน้ำ เสียงรถยนต์วิ่งผ่านถนน เสียงทุกเสียงดังขึ้นและเงียบหายไป
ฤดูฝนเริ่มต้นขึ้น ภายหลังฤดูร้อนเคลื่อนผ่านไป บนรอยต่ออันแปลกประหลาด จนเราแทบไม่สัมผัสถึงความเปลี่ยนแปลง ฉันไม่รู้ว่าพายุฤดูร้อนสิ้นสุดลงตอนไหน และฤดูฝนเริ่มต้นขึ้นเมื่อใด เพราะสายฝนเริ่มตกลงมาตั้งแต่ต้นเดือนเมษายน และตกอยู่ตลอดทั้งเดือน สายฝนแห่งฤดูร้อน
ฤดูฝนเริ่มต้นขึ้นเมื่อไหร่กันนะ หรือในค่ำคืนหนึ่งก่อนที่ฉันจะเข้ามาอยู่ในบ้านสวนแห่งนี้ ครั้งนั้นฝนตกลงมาสามวันติดต่อกัน ตกอย่างยาวนานจนฉันได้กลิ่นอายของฤดูฝน และกลิ่นอายดินอันชุ่มชื่น
ต้นไม้เริ่มผลิแตกใบใหม่ พืชใต้พื้นดินผุดขึ้นมาสู่อากาศบริสุทธิ์เบื้องบน ชีวิตดูจะเริ่มต้นอีกครั้ง ชาวนาต่างเร่งรีบไถหว่าน ข้าวและข้าวโพด ชาวประมงล่องเรือไหลมอง เพราะน้ำใหม่ชักชวนให้ปลาเดินทางไกลอีกหน ทุกคนทำงานอยู่กลางสายฝน ทุกใบหน้าแต่งแต้มด้วยรอยยิ้มสดใส ในสีเขียวแห่งฤดูฝน.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น