แว่วเสียงระฆัง
ความหนาวเยือกแห่งค่ำคืนปลุกให้ฉันตื่นขึ้นมา นอกหน้าต่างยังมืดมิด เสียงแมลงกรีดระงมมาจากในสวน เบื้องหลังสรรพเสียงมีเพียงความเงียบงัน
ฉันไม่อาจข่มตาให้หลับลงได้ เช่นเดียวกับทุกครั้งที่ตื่นขึ้นมากลางดึก ปรารถนาให้ยามรุ่งสางมาเยือนอย่างรวดเร็ว ฉันนอนฟังสรรพเสียงต่างๆ อยู่ในความมืด เสียงหนึ่งดังแว่วมาแต่ไกล เป็นเสียงทุ้ม แผ่วเบาเป็นจังหวะ ฉันพยายามฟังและคิดว่ามันเป็นเสียงอะไรกันแน่ คงไม่มีสัตว์ชนิดใดเปล่งเสียงออกมาเป็นจังหวะดนตรีได้เช่นนี้ เสียงนั้นดังอยู่ห่างไกล ไกลเสียจนฉันจินตนาการไม่ถูกว่าเสียงนั้นดังมาจากที่แห่งใด
แล้วก็มีเสียงระฆังกังวานขึ้นมาจากอีกทิศทางหนึ่ง มันคงดังมาจากอารามสงฆ์บนภูเขาทางฟากตะวันออกของแม่น้ำ ดังขึ้นเป็นจังหวะเนิบเนือยและเร่งเร้าระรัว ตามมาด้วยเสียงทุ้ม แผ่วเบาเป็นจังหวะในทิศทางเดียวกัน มีเสียงระฆังดังขึ้นอีกทิศทางหนึ่ง ดังเป็นจังหวะเนิบเนือยและระรัวเร่ง ตามมาด้วยเสียงทุ้มแผ่วเบาเป็นจังหวะของเสียงแรก เสียงระฆังและเสียงกลองค่อยๆ ดังขึ้นจากทิศทางต่างๆ ดังแว่วมาจากที่ห่างไกลออกไปอีกฟากฝั่งของแม่น้ำ
เสียงไก่ป่าขันแว่วดังแทรกอยู่ในเสียงกลองและกังวานแห่งระฆัง เบื้องนอกมองไม่เห็นอะไร แต่ฉันรู้ว่า ฟ้าใกล้จะสางแล้ว อีกไม่นาน ดวงตะวันจะฉายแสง.
ไม่มีความคิดเห็น:
แสดงความคิดเห็น